Weryfikatorzy

pedro_pablo_oliva

Zdjęcie zaczerpnięte ze strony malarza Pedra Pabla Olivy

Doświadczamy nowej fali nietolerancji. Właśnie w momencie, w którym odwaga indywidualnych istot zaznaczała swoje miejsce tu i tam, przyszedł czas reprymendy. Pierwsze znaki pojawiły się w serialu telewizyjnym pod tytułem Racje Kuby, którego scenariusz wyglądał tak, jakby był napisany w stalinowskiej Rosji, nie na karaibskiej wyspie w XXI wieku. Potem nastąpiły „piorunujące zgromadzenia”, intensywna działalność policyjna, monitoring telefonów komórkowych w rzeczywistym czasie, zatrzymania i rewizje. To wszystko ma miejsce, podczas gdy prasa oficjalna nadal opowiada o tym, że „udoskonalanie modelu ekonomicznego” idzie w dobrym kierunku i że VI Kongres KPK „był ogromnym sukcesem”. Jesteśmy więc pod rządami poprawiaczy i żaden akt odwagi nie obejdzie się bez długotrwałej kary.

Między razami zadanymi tym razem przez Ojca Państwo znajduje się zamknięcie centrum kulturalnego, prowadzonego przez Pedra Pabla Olivę, znajdującego się w mieście Pinar del Río. Wezwany w trybie natychmiastowym przed oblicze lokalnych władz, ten artysta, zdobywca państwowej nagrody sztuk plastycznych, zobaczył, jak spada na niego lawina krytyki i reprymendy. Pytano go, czy zadeklarował w jednym z wywiadów, że opowiada się za wielopartyjnością i czy wysłał na ten serwer bardzo serdeczny list, w celu opublikowania go na blogu. Został też oskarżony o przyjmowanie pod swój dach kontrrewolucjonistów i pozostawanie w dobrych stosunkach z dyplomatami innych krajów. Został wydalony ze swojej pozycji w Zgromadzeniu Prowincjonalnym Władzy Ludowej, a kilka godzin później na drzwiach jego warsztatu pojawił się pożegnalny list.

Artyści z UNEAC (Związek Pisarzy i Artystów Kuby – przyp. tłum.) wybierali do tej pory drogę milczenia i patrzenia w bok. Niczym figurki o pustych i pełnych przeczuć oczodołach, które Oliva malował przez całe miesiące na swoich obrazach. Uważam, że nadszedł czas, by go wesprzeć, powiedzieć mu „spokojnie, twój pędzel będzie miał więcej wolności bez tych ideologicznych powiązań, bez tych partyjnych formalności”. To jest sama w sobie doskonała okazja, by wszyscy ci, których dotknęła obraza, cenzura i sankcje, coś zrobili. Nawet jeśli nie zgadzamy się w opiniach i propozycjach dotyczących przyszłości, możemy przynajmniej wyrazić nasz ból, zbliżyć się do siebie, bo kopniak otrzymany przez jednego odczuwają wszyscy.

tłumaczenie: Karolina Popović
redakcja: Anna Pawłowska

Reklamy

Skomentuj

Proszę zalogować się jedną z tych metod aby dodawać swoje komentarze:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

w

Connecting to %s