Ręka, która rzuca bierki

palitos_chinos.jpg

Jak w jednej z tych gier w bierki, gdzie rzuca się z góry pęk cieniutkich, wielokolorowych pałeczek, tak porozrzucano i nas – moich kolegów i mnie – na tym globie ziemskim. Z tych, którzy studiowali w tej samej auli, wymieniali się pomysłami i dzielili projekty, można by teraz utworzyć siec filologów, absolwentów Uniwersytetu w Hawanie, rozsianych po całym świecie.

Marlen, z Matanzas, mieszka na drugim brzegu i pisze doktorat, podczas gdy Nelson, który jako pierwszy z nas otrzymał dyplom, mieszka już prawie od sześciu lat w Stanach Zjednoczonych. O poecie Jose Felix wiem tyle, że śpiewał przy akompaniamencie gitary w hiszpańskich barach, a o Walfridzie, obytym w semantyce, że jest z narzeczoną w Madrycie. Wielu ze studentów lat wyższych niż mój rocznik, jak Sahily i Yamilé, żyje w Big Apple lub którymś z krajów Ameryki Łacińskiej. Lista emigrantów zbiega się, poza nielicznymi wyjątkami, z listą zapisanych w okresie moich studiów na Fakultet Sztuki i Literatury.

Bierka, która reprezentuje mnie, już przetoczyła się z jednego kontynentu na drugi, ale szalona siła grawitacji wróciła ją do korzeni. A to wszystko bez resentymentu wobec tych, którzy upadli daleko. Nas wszystkich rzuciło po świecie wiele okoliczności. „Ręką rzucającą bierki” były w przypadku niektórych potrzeby ekonomiczne, brak perspektyw lub po prostu niemożność nieustannego życia pod jednym dachem z rodzicami i dziadkami. Innych wywiodło na emigrację duszenie się brakiem wolności, ochota krzyczenia na rogu, choćby nikt miał nas nie usłyszeć.

Utrata wszystkich tych lingwistów, krytyków sztuki i pisarzy jest nieodwracalną szkodą dla kubańskiej kultury. Jednakże nie słyszę na kongresach kultury, zebraniach UNEAC, a w szczególności z trybun politycznych wyraźnych slow o znaczeniu tej masowej emigracji moich kolegów. Żadna ręka nie zdaje się być gotowa, by zjednoczyć owe „bierki” i zaproponować tym „uciekającym filologom” możliwości posiadania własnego dachu nad głową, spełnienia ich marzeń zawodowych albo dania im swobody krzyczenia na każdym rogu.

Tłumaczenie: Karolina Popović

Blog tłumacza: http://www.lotta7.dzienniki.styl24.pl/

http://www.dziennik.pl/podroze/article171575/Zagraj_to_jeszcze_raz_Sam.html

Skomentuj

Proszę zalogować się jedną z tych metod aby dodawać swoje komentarze:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s