Kilka siwych włosów, dużo marzeń

caricatura.jpg

Chciałabym uczcić na tym blogu dziennikarza Reinalda Escobara, który skończył niedawno 60 lat. Sześć dekad godnych pozazdroszczenia, które w normalnym życiu dałyby materiału na około dwieście lat.

Pracował jako dziennikarz w oficjalnych mediach aż do roku 1988, kiedy to wykluczyli go z zawodu, ponieważ jego artykuły „nie zgadzały się z profilem czasopisma Juventud Rebelde” (kubańska gazeta Unii Młodych Rewolucjonistów” – przyp. tłum). Stamtąd, kręcąc się tu i tam, skończył jako mechanik naprawiający windy, by przeżyć. Przeciwności przyjmował z taką samą mądrością, która uczyniła z niego doradcę dla wielu i „przyszywanego” ojca dla setek. Dzięki swojej maksymie „to się nam przydarza, ponieważ żyjemy” uniknął ostracyzmu, oszczerstwa, częstych wizyt i nacisków „chłopców z aparatu” oraz podejrzeń wielu osób.

Macho, jak nazywają go przyjaciele, widział w swoim własnym domu narodziny generacji trubadurów  na mitycznych już spotkaniach grupy „Macho Rico”, odbywających się każdego ostatniego piątku miesiąca podczas najtrudniejszych lat Okresu Specjalnego („Período Especial”, okres długiego kryzysu na Kubie, spowodowanego upadkiem związku Radzieckiego w 1991 i trwającego do 1994 roku – przyp. tłum.). Na stole w salonie miseczka z cukrem witała tych, którzy po wejściu po schodach na czternaste piętro potrzebowali energii, by śpiewać, czytać czy grać na gitarze.

Mając w sobie coś z behique (mędrzec, szaman, uzdrowiciel dusz w społeczności Indian Taino, przedkolumbijskich mieszkańców Kuby – przyp. tłum.), co potwierdzają jego tainowskie rysy, ma godną pozazdroszczenia umiejętność wyjaśnienia prawie wszystkiego. Zawsze gotowy do „wtrącenia swoich trzech groszy” do każdego projektu; młodzi ludzie szukają go, by wsparł najbardziej szalone i odważne pomysły, jak te, które proponują. Reinaldo Escobar kolekcjonuje przyjaciół, słowniki i projekty, przypomina nam na każdym kroku, że ważne „nie jest to, co się dzieje, ale to, jak do tego podchodzimy”.

Macho, z którym dzielę moje życie i moje projekty od czternastu lat, jest przykładem, bolesnym dla wielu, że można dotrzeć do sześćdziesiątki z kilkoma siwymi włosami i wieloma marzeniami.

Rozkoszuj się nimi, kochanie!!!!

Tłumaczenie: Karolina Popović

Blog tłumacza: http://www.lotta7.dzienniki.styl24.pl/

http://www.dziennik.pl/podroze/article171575/Zagraj_to_jeszcze_raz_Sam.html

Skomentuj

Proszę zalogować się jedną z tych metod aby dodawać swoje komentarze:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s