Kiedy oglądam telewizję…

1_10.jpg

W tym tygodniu robimy w moim domu terapię anty – telewizyjną. Zaczęliśmy stopniowo i jesteśmy teraz na etapie włączania „samowystarczalnego grubaska”, ale bez głosu. Niesamowite jest to, co się przez to osiąga. Przed naszymi oczami przesuwają się obrazy, które są tak przewidywalne, że własna wyobraźnia nadaje im głos i dźwięk. Gdy pojawia się pole uprawne, słyszę wewnątrz siebie znanego komentatora, który ogłasza nadwyżkę produkcji ziemniaków. Jeśli zaś widzimy osoby w białych fartuchach, natychmiast pojawia się w moim umyśle dyskusja na temat kubańskich lekarzy, oferujących swe usługi w Boliwii czy Wenezueli.

To, co nigdy się nie zdarza, to to, by podczas oglądania bez głosu jednego z tych reportaży pojawiło się we mnie coś znajomego i realnego, podobnego do tego, co słyszę każdego dnia na ulicy. Nasz mały ekran pokazuje nam „to, czym powinniśmy byli być” albo co gorsza „to, kim powinniśmy wierzyć, że jesteśmy”. Tak oto spiker, którego nosimy w sobie nigdy nie mówi niczego w stylu „ceny są bardzo wysokie”, „w mojej poliklinice zostało tylko 17 lekarzy, bo reszta wyjechała na misję”, „jeśli nie kradnę w pracy, nie mogę wyżyć” czy „gdzie są te przeklęte ziemniaki, których nie widać?”.

Telewizja przypomina moje życie w tak małym stopniu, że dotarłam do punktu, w którym myślę, że to moja egzystencja nie jest realna, że pociągłe twarze, które widzę na ulicy, to aktorzy, zasługujący na Oskara (albo Coral*), że setki problemów, które rozwiązuję, by się wyżywić, umożliwić sobie transport czy po prostu istnieć są tylko liniami scenariusza jakiegoś dramatu i że rzeczywistość jest taka, o jakiej mówi „Granma”(kubański dziennik, wyd. od 1965r., organ Komitetu Centralnego Komunistycznej Partii Kuby – przyp. tłum.), główne wydanie Wiadomości i Okrągły Stół (Mesa Redonda – program wyświetlany przez Cubavision International).

*latynoamerykański odpowiednik Oskara – przyp. tłum.

Tłumaczenie: Karolina Popović

Blog tłumacza: http://www.lotta7.dzienniki.styl24.pl/

http://www.dziennik.pl/podroze/article171575/Zagraj_to_jeszcze_raz_Sam.html

Skomentuj

Proszę zalogować się jedną z tych metod aby dodawać swoje komentarze:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s